OBRAZOWANIE WIELOPARAMETROWE
Cykl komórkowy i proliferacja
Jak związek wpływa na przebieg cyklu komórkowego?
Łączny pomiar zawartości DNA, jego syntezy i markerów mitozy daje więcej informacji niż sama zmiana liczby komórek. Pozwala rozróżnić populacje w poszczególnych fazach cyklu i scharakteryzować odpowiedź na działanie antyproliferacyjne.
DANE EKSPERYMENTALNE
Przebieg badania
Znakowanie syntezy DNA
EdU wbudowuje się do DNA w określonym czasie znakowania, wskazując komórki syntetyzujące DNA. Wbudowany znacznik wykrywamy na końcu eksperymentu.
Pomiary uzupełniające
Zawartość DNA mierzymy barwnikiem jądrowym, a komórki mitotyczne identyfikujemy na podstawie fosforylowanego histonu H3. Dodatkowych informacji może dostarczyć barwienie martwych komórek.
Rozróżnienie populacji
Na podstawie pomiarów pojedynczych komórek wyznaczamy udziały faz G1, S, G2 i M oraz porównujemy ich rozkłady między warunkami eksperymentu.
Co mierzymy
Wykresy punktowe pomiarów pojedynczych komórek, udziały faz cyklu i indeks mitotyczny. Sama zawartość DNA pozwala rozróżnić G1, S i G2/M. EdU oraz marker mitozy dostarczają dodatkowych informacji o syntezie DNA i podziale komórek.
Interpretacja
Rozkład faz pokazuje stan w chwili pomiaru, a nie bezpośrednio szybkość przebiegu cyklu. Na obserwowane udziały wpływają czas ekspozycji, okres znakowania i ubytek komórek. Czynniki te należy interpretować łącznie.
Projekt badania
Model komórkowy, czas ekspozycji, okres znakowania EdU i zestaw markerów dopasowujemy do pytania. Przedstawiony 72-godzinny eksperyment na komórkach MCF7 jest jednym z możliwych wariantów badania.